Słowniczek
KASZTEL
Warowny zamek, nieduża twierdza.
KAZAMATY
Sklepione pomieszczenie pod fortyfikacjami służące jako magazyn lub stanowisko obronne wykorzystywane także jako loch więzienny.
KONWENTUALNY ZAMEK
Zazwyczaj czteroskrzydłowy zamek z wewnętrznym dziedzińcem będący jednocześnie klasztorem siedzibą konwentu. Typowy dla krzyżackiej architektury obronnej. Jego załogę stanowiło 12 braci-rycerzy na czele których stał komtur.
KRENELAŻ
Patrz blanki.
KROKSZTYN
Wystające ze ściany element podtrzymujący gzyms balkon lub machikuły zwany także konsolą.
KRUŻGANKI
Biegnący wokół dziedzińca wzdłuż ściany budynku ganek korytarz otwarty arkadami na zewnątrz. W wielu przypadkach krużganki były kilkukondygnacyjne zapewniając komunikację pomiędzy piętrami a także między skrzydłami zamku.
KURTYNA
Prosty odcinek muru lub wału pomiędzy dwoma bastejami a w późniejszym okresie bastionami będący podstawowym elementem nowożytnej architektury obronnej.
LOGGIA
Rodzaj bogato zdobionej galerii lub balkonu otwartej na zewnątrz kolumnada z jednej lub kilku stron.
MACHIKUŁY
Murowane przedpiersie wystające przed lico muru obronnego wsparte na kroksztynach ułatwiające rażenie nieprzyjaciela u podnóża muru.
MASWERK
Charakterystyczny dla architektury gotyckiej element dekoracyjny złożony z motywów geometrycznych stosowany do wypełniania okien prześwitów i balustrad.