MOKRSKO GÓRNE

   Wśród mokradeł rzeki Nidy znajdują się ruiny dużego rycerskiego zamku. Został wzniesiony pod koniec XIV wieku przez kasztelana radomskiego Klemensa z Mokrska oraz jego syna Floriana przedstawicieli rodu Jelitczyków. Zbudowany został w zakolu rzeki na sztucznej wyspie otoczonej fosą. Nie jest znany początkowy wygląd zamku ponieważ późniejsze przebudowy zatarły jego pierwotny kształt.

   Pierwsza przebudowa nastąpiła w latach 1519-26 a jej inicjatorem był marszałek wielki koronny Piotr Kmita który uczynił z niego okazałą renesansową rezydencję. Zbudowany na planie prostokąta posiadał dom mieszkalny wzdłuż zachodniego boku oraz wieżę bramną od południa. Dziedziniec otaczał mur obronny ze strzelnicami i gankiem dla straży. Jego walory obronne były jednak drugorzędne ustępując funkcjom mieszkalnym.

   Kolejne przebudowy w wieku XVI nadają mu coraz bardziej wygląd pałacu. Na przełomie XVIII/XIX nierestaurowany szybko niszczeje i popada w ruinę. Do naszych czasów zachowały się duże fragmenty murów miejscami sięgające drugiego piętra posiadające typową dla renesansu kamieniarkę okienną.