KSIĄŻ WIELKI

   We wschodniej części miasta otoczony drzewami znajduje się neogotycki zamek. Wzniesiony został pod koniec XVI wieku a prace przy jego budowie nadzorował znany królewski architekt Santi Gucci. Fundatorem zamku był biskup krakowski Piotr Myszkowski i jego bratanek starosta chęciński. Do budowy nowej rodzinnej rezydencji skłonił zapewne brak wygód jakie oferował zamek w Mirowie. Położona na Jurze Krakowsko-Czestochowskiej warownia miała doskonałe warunki obronne ale nie spełniała rosnących ambicji Myszkowskich. Z tego względu wznosząc nowy obiekt główny nacisk położono na jego walory rezydencjonalne pomijając zupełnie aspekt militarny.

   Położony na niewielkim wzniesieniu pałac zbudowany został w stylu renesansowym. Jednak jego późniejsi właściciele wielokrotnie go przebudowywali. Po zniszczeniach jakich dokonały wojska carskie w roku 1794 jego ówczesny właściciel hrabia Franciszek Wielopolski odbudował go w stylu neogotyckim. Usunięto renesansowe szczyty podwyższono o jedno piętro środkowy ryzalit aby mógł imitować wieże i ozdobiono go pseudogotyckim krenelażem. Obiekt był zamieszkały do roku 1945. Po zakończeniu II wojny światowej zniszczony pałac poddano gruntownej renowacji i zaadaptowano na liceum które mieści się w jego murach do dnia dzisiejszego.

   Pałac zachował wiele architektonicznych detali miedzy innymi renesansowe portale i obramowania okien oraz sklepienia. Zobaczyć można także pozostałości fortyfikacji mur ze strzelnicami oraz resztki pseudobastionów. Całość jak dawniej otacza park.