CZANIEC

   Nad niewielkim potokiem, dopływem Soły zachował się nie tyle zamek, co raczej dwór obronny. Został wzniesiony w pierwszej połowie XVII wieku przez rodzinę Stokłowskich h. Drzewica. Trójskrzydłowe założenie z wewnętrznym dziedzińcem, wsparte skarpami i zwieńczone renesansowa attyką było miniaturą wznoszonych wtedy zamków bastionowych. Elementami obronnymi założenia był otaczający je mur z narożnymi, kolistymi bastejami oraz fosa. Nie był to zapewne obiekt, który mógłby sprostać regularnemu wojsku, ale na pewno zapewniał bezpieczeństwo jego mieszkańcom przed różnego rodzaju bandami i pospolitymi łotrzykami, których w ówczesnej Rzeczpospolitej nie brakowało.

   W XVIII wieku dwór został przebudowany. Na wszystkie skrzydła położono dach mansardowy kryty gontem. Obecny wygląd dworu nie odbiega jednak wiele od czasu jego budowy. Jednotraktowy piętrowy korpus budynku otacza prostokątny dziedziniec z trzech stron. Czwarta strona jest zamknięta przez arkadową galerię. Zachowało się wiele detali architektonicznych z początków istnienia dworu. Widoczne są także otaczające go fosa oraz mur z bastejami.

   Niestety obecnie dwór w Czańcu przedstawiał dość żałosny widok. Zasłonięty krzakami i chaszczami mocno zdewastowany, straszy pustymi oknami. Należy tylko mieć nadzieję, że znajdzie się właściciel, który przywróci mu dawną świetność.