SARNOWO

   Na skraju wsi na prawym brzegu rzeki Przypalenicy znajduje się ziemny nasyp będący pozostałością po istniejącym tu obiekcie obronnym. W XIV wieku Sarnowo i kilka pobliskich wsi było własnością rodu Świnków. To właśnie przedstawicieli tego rodu uważa się za fundatorów obronnej rezydencji.

   Miejsce wzniesienia rezydencji oraz ukształtowanie terenu zdaje się sugerować że miała ona regularny kształt. Jednak z powodu niezachowania się obiektu obecnie trudno ustalić jego wygląd. Według XV-wiecznych opisów fortalicja składała się z wieży mieszkalnej oraz budynków gospodarczych. Całość otaczała szeroka nawodniona fosa. Obok znajdował się przygródek do którego droga prowadziła przerzuconym nad wodą mostem. Pierwotnie wszystkie zabudowania były drewniane.

   Na przełomie XV i XVI wieku w obrębie drewnianych zabudowań wzniesiony został murowany dom główny. Późniejsze wieki przyniosły upadek tego niewielkiego rycerskiego zamku. Do naszych czasów prócz fosy nie zachowały się żadne inne widoczne ślady zamkowych murów.